Toekomst voor de jongeren!
Waarom kent het socialisme geen werkloosheid?

 

In de vorige krant is beschreven hoe het kapitalisme wetmatig groeiende werkloosheid tot gevolg heeft. Deze keer verdiepen we ons in de economie van het socialisme en kijken we waarom er in de socialistische economie geen werkloosheid ontstaat. In tegendeel - in het socialisme zijn de arbeidskracht en de vaardigheden van werkende mensen veel te waardevol om ze door werkloosheid te verkwisten! ontslagrecht

Het doel maakt het verschil

Het doel van de kapitalistische economie is maximale winst te realiseren voor de grootste particuliere monopoliebedrijven, banken, verzekeringsmaatschappijen, speculanten en beleggers. Die winst kan alleen gerealiseerd worden door uitbuiting van de menselijke arbeidskracht.

In het geval van de Nederlandse grote drie betekende dat in 2011:

1. SHELL - qua omzet het grootste bedrijf ter wereld: 484 miljard US$ (dollar) omzet en 30 miljard US$ winst met 90.000 medewerkers. Omzet per medewerker: 5,4 miljoen US$. Winst per medewerker: 333.000 US$. - Ondanks deze winst is de benzine van Shell niet goedkoper dan bijvoorbeeld die van Q8.

2. ING Bank - qua omzet de grootste bank ter wereld: 150 miljard US$ omzet en 6,5 miljard US$ winst met 104.000 medewerkers. Omzet per medewerker: 1,4 miljoen US$. Winst per medewerker: 62.500 US$. - Toch is de spaarrente bij ING lager dan de gemiddelde prijsstijging.

3. Verzekeraar AEGON - 44 miljard US$ omzet en 1,2 miljard US$ winst met 25.000 medewerkers. Omzet per medewerker: 1,75 miljoen US$. Winst per medewerker: 48.000 US$. - Ondanks deze cijfers is er honderdduizenden euro's geroofd uit de pensioenfondsen van Rotterdamse havenwerkers.

Het doel van de socialistische economie is te voorzien in de steeds groeiende en wisselende materiële en culturele behoeftes van de werkende mensen - van de gehele maatschappij. Daarbij wordt gebruik gemaakt van de best mogelijke technologische vooruitgang met behoud van de natuurlijke leefomgeving. Na de socialistische revolutie worden alle particuliere grootbedrijven onteigend. Ze worden maatschappelijk eigendom. Er wordt planmatig geproduceerd op basis van een centraal plan. Dat leidt samen met technologische verbeteringen tot een planmatige groei van de productiviteit en hiermee tot loonsverhoging en werktijdverkorting. Dus geen werkloosheid meer. Het doel maakt het verschil. Uitbuiting en winstmakerij voor enkelingen is nooit rechtvaardig. Produceren voor de behoeftes van de mensen - internationaal - is absoluut rechtvaardiger.

Concurrentie vervangen door samenwerking

In het kapitalisme heerst het principe van de concurrentie. Aan de hand van het voorbeeld van de Rotterdamse haven en Maasvlakte 2 hebben we in de laatste krant uitgelegd hoe die concurrentieslag wetmatig over de ruggen van de havenwerkers wordt uitgevochten - en hoe die dwars tegen het toekomstperspectief van de jeugd in gaat. In het socialisme draait de economie op basis van slimme samenwerking van landen, sectoren en branches. Zo zou bijvoorbeeld de beslissing voor de aanleg van Maasvlakte 2 nooit plaatsvinden vanwege concurrentie met havens als Antwerpen, Hamburg en Le Havre. In het kapitalisme moeten de havenwerkers hard vechten voor een sector-CAO, voor werkzekerheid en fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden en lonen. Daarbij proberen ze ook Europawijd een band te smeden, maar ook daarvoor moeten veel moeilijkheden worden overwonnen. Steeds weer worden bevochten rechten ter discussie gesteld. In het socialisme is werkzekerheid een feit en wordt de stijging van de productiviteit benut voor het verhogen van de levensstandaard en het verkorten van werkdag.

Planmatige economie in de praktijk

In de huidige fase van het kapitalisme wordt gesproken over een geïnternationaliseerde wereldeconomie. Als een containerschip is geladen en vanuit Sjanghai naar de noordwestelijke havens van Europa vaart, is er al gigantisch veel werk gedaan. De logistieke ketting heeft elke container planmatig verwerkt en die staat nu waar hij moet staan. Dat kan alleen met speciale computerprogramma's, met regiewerk, met maatwerk van sjorders, kraanmachinisten, carrierbestuurders, vrachtwagenchauffeurs enzovoort. In de kapitalistische economie is de logistiek dus al erg planmatig. Maar de productie niet. Stel, in Sjanghai zijn 100 containers geladen met schoenen voor de West-Europese markt, om gelost te worden bij ECT in Rotterdam. Ze zijn heel goedkoop omdat ze in China worden geproduceerd onder mensonwaardige arbeidsomstandigheden tegen lage lonen. Vervolgens kan in West Europa maar een deel van de schoenen worden verkocht, omdat de koopkracht in Nederland door de bezuinigingen daalt. Dat noemen we overproductie. In het socialisme wordt gestreefd naar een geplande en klantgerichte productie. Schoenen hoeven niet de hele wereld over te worden gestuurd om te besparen op de arbeidskosten. Overal moeten mensen immers op een normale manier hun werk kunnen doen. Dat zal ook het milieu ten goede komen. De uitgespaarde arbeidskracht kan weer voor andere nuttige dingen worden gebruikt. De meeste oplossingen zijn al in het kapitalisme verzonnen, maar ze worden alleen in de praktijk gebracht als het winst oplevert voor de grote monopolies. Anders zouden op de Nederlandse daken bijvoorbeeld ook al lang tientallen miljoenen zonnepanelen liggen en er miljoenen elektrische auto’s rijden!

Bij de Rode Morgen of bij JeS - de jongerenorganisatie van de Rode Morgen - is er de mogelijkheid om dit soort kwesties te bediscussiëren en erover te leren - in theorie en praktijk. Ook is er de mogelijkheid om samen een artikel te maken of een bijeenkomst te beleggen waar vrienden, collega’s en medescholieren kunnen worden uitgenodigd. Doe mee! Neem nu een abonnement op de krant of wordt lid: bij JeS of Rode Morgen.

 

Publicatie Jong en Strijdbaar