1 Mei is al oud - maar vooral voor jongeren belangrijk!

 

Wil je rijk of arm zijn? Goede vraag. Rijk natuurlijk, zou je zeggen. Maar die vraag word je helaas nooit serieus gesteld. Het toeval bepaalt waar je ter wereld komt. In een arm gezin of in een rijk gezin. Als kind van arbeiders of van kapitalisten, dat maakt van het begin af aan een geweldig verschil. Iedereen kan zijn fantasie gebruiken en erover nadenken hoe zijn jeugd verlopen zou zijn als dochter of zoon van bijvoorbeeld mevrouw Heineken of meneer Voser van Shell. Denk je dat die jeugd er dan heel anders uit zou hebben uitgezien? Dat klopt.

Toen Karl Marx in de 19de eeuw onderzocht hoe de kapitalistische maatschappij in elkaar zit kwam hij twee hoofdklassen tegen: rijkelui - de kapitalistenklasse - en arme lieden - de arbeidersklasse. Het resultaat van zijn onderzoek was: de rijkelui zijn rijk omdat de arme lieden arm zijn. Of anders: door het bezit van fabrieken, banken en woningen kunnen ze de prijzen bepalen die de armen moeten betalen. De arbeiders moeten hun arbeidskracht aan de kapitalisten verkopen tegen loon. En die is altijd minder dan de waarde die zij produceren. Marx noemde dat uitbuiting van de arme mensen door de rijke mensen.

In principe al onrechtvaardig, omdat de arbeiders de hele maatschappij laten draaien en de kapitalisten alleen maar winst maken en geld tellen. Dat hierover strijd ontstaat is een natuurwet. Niemand zou dit verschil goed noemen. Hoe eerder je deze les leert als arbeiderskind, des beter. En toch leer je op school en overal in de kapitalistische maatschappij dat dit soort klassenstrijd niet meer aan de orde is. Dat het goed is zoals het is. De rijken zijn de slimmere mensen - doe maar je best, dan kan je ook rijk worden. Sprookjes, want hoe zit 't werkelijk? Je mag gelukkig zijn als je een tijdelijke baan kan vinden. Welkom terug in de keiharde kapitalistische realiteit.


Internationale strijddag van de arbeidersklasse

Karl Marx had gezegd: 'Wanneer de arbeiders georganiseerd zijn is er geen enkele kracht op aarde in staat hen te stoppen'. Op 1 mei 1886 was er in de VS een gezamenlijke staking van 340.000 arbeiders voor de achturige werkdag. Een geweldige actie en een nooit eerder vertoond succes. Maar de reactie van de kapitalisten was gewelddadig. Bij de landbouwmachinefabriek McCormick in Chicago riep de directeur de politie erbij om stakingsbrekers naar binnen te loodsen. Zes stakende arbeiders werden door de politie doodgeschoten.

Bij het oprichtingscongres van de IIe Socialistische Internationale in Parijs in 1889 werd besloten om vanaf 1890 wereldwijd actie te voeren op 1 mei. Overal in de geïndustrialiseerde wereld kwamen de arbeiders als één georganiseerde kracht naar buiten. En sindsdien is 1 mei de dag van internationale strijd voor betere arbeidsvoorwaarden en voor het socialisme. Daarom hoort hier het strijdlied van de internationale arbeidersklasse ‘de Internationale’ (uit 1888) bij.

In Nederland wordt 1 mei wordt sinds de jaren zestig misbruikt als alleen een feestdag ('dag van de arbeid' in plaats van 'internationale strijddag van de arbeiders'), waar de reformisten van de PvdA-leiding en de bondstop het kapitalisme soms een beetje bekritiseren - maar uiteindelijk altijd verdedigden alsof er geen alternatief is. In Nederland is 1 mei ook geen vrije dag - zoals wel in België, Duitsland, Frankrijk en andere landen.
Onze eis is dus "1 mei strijddag, 1 mei vrij!"

Wij zijn er trots op dat de Rode Morgen al meer dan 27 jaar deelneemt aan de organisatie van strijdbare 1 Meidemonstraties in Rotterdam. Ook wij kregen een paar keer - zoals in 2010 - met politiegeweld te maken. Maar we zijn er nooit voor teruggeschrokken onze rechten te verdedigen en wij gaan ook dit jaar de straat op: "Wij gaan hun crisis niet betalen - voor solidariteit en socialisme!"

 

Publicatie Jong en Strijdbaar